آخرین سخن با باقری
باقری برای چه به تجمع آمده بود؟!
و باقری هم در تجمع اعتراض آمیزی که بدلیل اهانت او به خاندان خاتمی، در دفتر امام جمعه یزد صورت گرفته بود، شرکت نمود، و در میان بهت و حیرت و تعجب حاضران، در جمع اصلاح طلبان و اصول گرایان، روبروی صدوقی نشست و خونسردانه، صحبت ها را گوش کرد و اما! باقری که تقاضای پشت تریبون قرار گرفتن در این تجمع را داشت، برای چه آمده، و در تجمع شرکت کرده بود؟
دهن کجی به شرکت کنندگان در تجمع و مسئولین سیاسی و امنیتی شهر و استان؟
عذر خواهی و توبه و اقرار به اشتباه؟
ایجاد درگیری و مضروب شدن و مظلوم نمایی؟!
تهیه گزارش و خبر برای هفته نامه «پرتو» و «همت»؟!
شناسایی مخالفان؟!
به رخ کشیدن قدرت خود و اعلام عدم برخورد مسئولین سیاسی و قضائی و امنیتی؟!
مطرح شدن و کسب شهرت؟!
عصبانی و وادار به واکنش نمودن صدوقی و اطرافیان صدوقی؟!
اثبات اینکه تنها هست و به عقبه ای وابسته نیست؟!
بهرحال شرکت کردن باقری در تجمع بر علیه اهانت نامه، به همان اندازه نوشتن اهانت نامه، تعجب آور و سوال برانگیز است، باقری برای اقرار به اشتباه، می توانست در همان سایتی که در آن اهانت نامه را درج کرده بود، از خاندان خاتمی و مردم یزد عذرخواهی نموده، و چگونگی و دلایل نوشتن اهانت نامه را شرح و توضیح دهد.
باقری که بنا بدلایل مختلف، در یکسال گذشته، مدام به بعضی از چهره ها و شخصیت های سیاسی حمله نموده، اینک در آخرین حرکت، تنها و بی همراه مانده، چرا که مخالفان و موافقان، هیچکدام حرکت توهین آمیز او را تائید نمی کنند.
باقری مدتها بعد از قضیه طومار بر علیه صدوقی، در مصاحبه ای، از بعضی همراهانی که او را در نیمه راه رها کردند نام برد و گلایه کرد، و اما آیا اینچنین مصاحبه ای نیز در پایان قضیه اهانت نامه در راه هست؟!
باور کنیم که مدام در معرض آزمایش و امتحان هستیم، و آنگاه که حب پست و مقام و دنیا و کینه و عقده و حسد در دل ما جای گیرد، یاد خدا براحتی ازدل بیرون می رود، و باشد که خداوند سبحان، حتی برای یک لحظه هم ما را بحال خود وانگذارد، بسیاری ازما باید با دقت و حوصله و تحقیق و مطالعه، به سرنوشت طلحه و زبیر و ابن ملجم مرادی و خوارج و دیگر چهره های تاریخ نگاه کنیم و بیندیشیم و عبرت بگیریم، اما آیا قادر هستیم؟!
باقری اگر معتقد است آنچه نوشته درست است که هیچ! اما اگر به اشتباه خود پی برده و قبول دارد، آنچه در رابطه با خاندان خاتمی و دیگران نوشته درست نیست، باید توبه کرده و از درگاه خداوند بخشنده مهربان، تقاضای بخشش نماید.
و سخن آخر اینکه، کسی را که خدا بخواهد زمین بزند و رسوا و ذلیل و خوار کند، اگر همه بندگان خدا هم جمع بشوند، قادر به بلند کردن او نخواهند بود، و کسی را که خدا بخواهد بلند کند، اگر همه بندگان خدا هم برای زمین زدن او جمع بشوند، قادر به زمین زدن او نخواهند بود، اینها چیزی است که در آیات خدا در قرآن آمده است، و مدام ما به وضوح و روشنی، نشانه های آن را در کنار خود می بینیم و باز هم باور نمی کنیم، و اما براستی چرا؟!
محمد رضا شوق الشعراء 11/8/85
