پیامی از کاربران در رابطه با مصاحبه عجمین و انتخابات!

اینجا یزد است!!

سلام. در مورد مصاحبه عجمین 1- اولا ایشان با یک ساعت تاخیر آمدند. 2- زمان جلسه محدود بود. 3- هر خبرنگار حداکثر دو سوال می تواند بپرسد.

با وجود چنین شرایطی بازهم به نظر من سوالات پرسیده شده خوب بودند . اعتراض به مصاحبه شما به عجمین هم به سوالات و امثالهم نبود. مثلا در همان روزها از طرف ارشاد نامه ای آمده بود که روزنامه ها موظف هستند فقط از 9 خبرگزاری و سایت ( که نام برده شده بود) مصاحبه کنند. ولی در همان ایام مدیرکل فرهنگ و ارشاد با سایت شوق ( شما) که فاقد مجوز هستید، مصاحبه کرد. يا اينكه به دليل توهين هاي مكرر شما به اصحاب فرهنگ و هنر ، مديران و نويسندگان ، انتظار مي رفت مديركل ارشاد در دفاع از حرمت ايشان اقدامي انجام دهد، نه اينكه با فرد موهن مصاحبه كند. در مجموع كسي از مصاحبه شما و اصلا مطالب شما انتظار معجزه و حتي تاثيرگذاري نداشته و ندارد. اگر كلام شما موثر بود و تلاش هايتان ره به جايي مي برد كه خانم شما در انتخابات بيش از هزار راي مي آورد و در بين صد و سي نفر ، نفر صدم نمي شد.

نويسنده: مخاطب شما   پنجشنبه 30 آذر1385 ساعت: 8:23

و اما!

تبصره اول: در شهری که بعضی از نفرات راه یافته به شورای شهر، میلیونها هزینه تبلیغات کرده و با نادیده گرفتن قانون، در جاهای تبلیغ ممنوع، و حتی بیلبوردهای تبلیغاتی شهرداری با نصب پوستر تبلیغ کرده بودند، کل هزینه تبلیغات ما «پنج هزار تومان» بود، و بنا بدلایلی که قبل از روز انتخابات در حقیقتی تلخ شرح داده شد، اصلا تمایلی برای ادامه دادن کار و حتی اطلاع رسانی نداشتیم، و اما انصراف را هم نمی پسندیدیم، چرا که مرد آنست که راه شروع کرده را تا آخر برود.

تبصره دوم: هیچکس در سطح شهر تصویر و پوستری، ازکاندیدای معرفی شده ما ندیده و بسیاری حتی نسخه ای از هزار و صد نسخه نامه ریسوگرافی شده تبلیغاتی ما را مشاهده نکرده اند، و جایی نیز بجز سایت «یزد فردا» در رابطه با نسبت ایشان با ما، حرفی بمیان نیامده، بهرحال ما فکر می کردیم که در بهترین حالت 125 رای بیاوریم، و اما رای بالای هزار برای ما غیرقابل پیش بینی و یک نوع پیروزی بود و سخت به آن افتخار می کنیم، و شرمنده دوستان و مردمی هستیم، که در اطلاع رسانی کوتاهی کردیم.

تبصره سوم: نود و ششم! نه صدم! در ارسال خبر دقت کنید!

تبصره چهارم: قاعده بازی را رعایت کنید!

تبصره پنجم: دلیل عقب نشینی ما در انتخابات همین بود، براستی اگر کاندیدای مورد تائید ما به شورا راه یافته بود، ازشر این تیر و ترکش های شومی که بخاطر نیش های ما رها می شود، خلاصی داشت؟!